The End of November - Το Τέλος του Νοέμβρη

.

...έρχεται με μια γιορτή. Σήμερα γιορτάζουν όσοι/όσες φέρουν τα ονόματα Ανδρέας και Ανδριάνα (αν υπάρχουν και άλλοι εορτάζοντες διαφωτίστε με).

Χρόνια Πολλά!!!

Πάει κι αυτός ο μήνας. Μας αποχαιρετά με ήλιο αυτός ο ζεστός Νοέμβρης, κι ενώ μου αρέσει πολύ η ζέστη, για πρώτη φορά ανυπομονώ να έρθουν τα κρύα. Αφύσικος αυτός ο καιρός για χειμώνα, δε νομίζετε;

Ο Νοέμβρης λοιπόν τελειώνει στην αρχή της εβδομάδας και με μια γιορτή. Χμ... Μ'αρέσει...

Σήμερα λέμε καλή εβδομάδα κι αύριο θα πούμε καλό μήνα. Δύο ευχές σε μια εβδομάδα! Ναι, αυτό μου δίνει χαρά.

Καλή σας εβδομάδα και καλό σας βράδυ!!

...comes with a celebration. Today those who are called Andreas and Andrianna are celebrated (if they are any other names celebrated today, please enlighten me).

Happy Name Day!!!

This month is over. He kisses us goodbye with sunny weather this warm November and though I like heat very much, for the first time I am looking forward for cold. Unnatural is this weather for winter time, don't you find?

November ends at the beginning of the week and with a celebration. Mmm... I like this...

Today we say "have a nice week" and tomorrow we will say "have a nice month". Two wishes in a week!! Yes, that gives me joy.

Have a nice week and goodnight!!

Rainy Friday... - Βροχερή Παρασκευή....

Η τελευταία μέρα μιας περίεργης -για εμένα- εβδομάδας έφτασε και με έκανε μούσκεμα για να μου πάει γούρι το ρεπό που θα έχω το ΣΚ!

Πόσοι από εσάς βγήκατε στο δρόμο χωρίς αυτοκίνητο την ώρα που έβρεχε πολύ και γίνατε χάλια;;;

Προσωπικά δεν έχω στεγνώσει ακόμα εντελώς. Αλλά που θα πάει... θα τελειώσει η μέρα και θα πάω σπίτι. Ένα ζεστό μπάνιο και το να μην ξυπνήσω συναχωμένη είναι οι μόνες μου ευχές...

Ποιές να είναι οι δικές σας;; Βρέχει εκεί που είστε;; Εδώ σταμάτησε από όσο μπορώ να καταλάβω...

Το καλό με αυτή την εβδομάδα ήταν ότι πέρασε πιο γρήγορα από όσο περίμενα..

Μένει μόνο να καλωσορίσουμε το Σαββατοκύριακο...

Ελπίζω να έχετε ένα όμορφο και ξεκούραστο Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!!

The last day of a strange - for me - week, has arrived and got me wet just to bring me luck for the weekend, when I am off of work!

How many of you walked the streets without cars at the time when it was pouring and got messy???

Personally, I am not fully dry yet. But eventually, the day will come to an end and I will go home. A warm bath and to wake up without having caught a cold are my only wishes...

Which are yours?? Does it rain where you are?? From what I can make out it has stopped here...

The good thing with this week is that it passed more quickly than I expected...

Now the only thing that is left is to Welcome Weekend...

I hope you will have a beautiful and relaxed Weekend!!!!!!!!!!!!!!

Sewing (On the spur of the moment) - Ραπτική (μια έμπνευση της στιγμής) -

Μια από τις πρώτες χειροκίνητες ραπτομηχανές. Δυστυχώς δε γνωρίζω από πότε χρονολογείται

One of the first mamual sewing machines.  Unfortunately, I do not know since when it is dated.

Πάντα σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να ξέρω να ράβω κάτι παραπάνω από ένα κουμπί. Δεν είχα όμως σκεφτεί ποτέ να πάω να μάθω.

Όταν πήγα να επιδιορθώσω δυο παντελόνια της δουλειάς, έμαθα κατά τύχη ότι η μοδίστρα παραδίδει μαθήματα. Είπα ότι θέλω να μάθω κι εγώ.

Ομολογώ ότι δεν το αποφάσισα αμέσως. Ήθελα οπωσδήποτε να μάθω κάτι καινούριο και τόσο χρήσιμο και το κόστος ήταν μικρό και τα μαθήματα ήταν το Σάββατο. Το Σάββατο είναι γενικά μια βολική μέρα, αλλά  εγώ κάποια Σάββατα δουλεύω. Δεν ήθελα να χάνω μαθήματα.

Με προτροπή μιας φίλης (και ενώ ετοιμαζόμουν με θλίψη να εγκαταλείψω την ιδέα) το συζήτησα με τη - τότε-  μέλλουσα δασκάλα μου και βρήκαμε μια λύση.

Σε λίγο θα κλείσω δύο μήνες μαθημάτων και ήδη κάνω προόδους.

Σε αυτή την ενότητα θα σας παρουσιάσω τι έχω κάνει μέχρι τώρα και θα βάζω και ότι νέο δημιουργώ.

Πρόσφατα μου χάρισαν τη ραπτομηχανή της δεύτερης φωτογραφίας και νιώθω ευγνώμων!! Δεν ξέρω πόσες φορές έχω προσφέρει τις ευχαριστίες μου, αλλά νιώθω ότι δεν είναι αρκετές!!!

Η πρώτη μου ραπτομηχανή!!!

My first sewing machine!!!!

I always thought I would like to know how to sew something more than a button. I had never thought to go somewhere I could learn.

When I took two work trousers for repair, I was informed accidentally that the seamstress gives lessons. I said that I wanted to learn too.

I confess, I did not decide it right away. I definitely wanted to learn something new and that useful,  and the cost was pretty low and the lessons were on Saturday. Saturday is generally a convenient day, but sometimes I work on Saturdays. I did not want to miss classes.

Following the urge of a friend (and when I was about to abandon the idea sadly)  I discussed it with my -then - future teacher and worked out a solution.

I am about to complete two months of lessons and I am already making progress.

In this section I will demonstrate you what I have done so far and I will add everything new I create.

Recently I was given as a gift the sewing machine of the second photo and I feel greatful for it!! I don't even know how many times I have offered my thanks, yet I feel they are not enough!!!

 Εδώ βλέπετε και την πρώτη ραπτομηχανή μαζί με τη θήκη της και τη δεύτερη που έχω τη χαρά να βρίσκεται στην κατοχη μου.

Here you see both the first sewing machine with its case and the second which I gladly possess.

Sewing Lessons - Μαθήματα Ραπτικής

Πριν σχεδόν 2 μήνες, ξεκίνησα μαθήματα ραπτικής με μια εξαιρετική δασκάλα.

Σκόπευα να το ανακοινώσω από το πρώτο μάθημα, μα τελικά αποφάσισα να περιμένω μέχρι να έχω κάτι να παρουσιάσω.

Έχω φτιάξει λοιπόν μια ξεχωριστή ενότητα που θα σας παρουσιάσω αναλυτικά όσα έχω κάνει μέχρι τώρα.

Παρακολουθώ τα μαθήματα 3 Σάββατα κάθε μήνα 15:00-17:00  το μεσημέρι. Τα μαθήματα γίνονται κάθε Σάββατο, αλλά καθώς 1-2 Σάββατα το μήνα δουλεύω δεν προλαβαίνω να τα παρακολουθήσω. Οπότε εργάζομαι κατ'οίκον. 

Η δασκάλα μου, όπως είπα, είναι εξαιρετική (γι'αυτό και αποφάσισα να τη διαφημίσω αναρτώντας την κάρτα της). Δεν υπάρχει για εμένα πιο σπουδαίο προσόν για ένα δάσκαλο από το να αγαπά το αντικείμενό του και να έχει το το ταλέντο να μεταδίδει και στους άλλους την αγάπη αυτή. 

Ο χώρος είναι μικρός, ζεστός και φιλόξενος και ίσως σε τέτοια μέρη υπάρχει η χαρά για δημιουργία. 

Δε μαθαίνω ραπτική για να γίνω επαγγελματίας μοδίστρα (αν και αυτό δε θα ήταν κακό). Απλά μου αρέσει να δημιουργώ με τα χέρια μου.

Μαθαίνω...

Μαθαίνω γιατί με κάνει να αισθάνομαι όμορφα και μαθαίνω πρακτικά πράγματα γιατί μου αρέσει να προσφέρω. Ότι μου φαίνεται ενδιαφέρον θέλω να το μαθαίνω.

Μπορείτε να κάνετε κι εσείς το ίδιο. Μπορείτε να ξεκινήσετε να μαθαίνετε κάτι που τραβάει την προσοχή σας και να προσπαθήσετε να γίνετε καλοί σε αυτό. Δεν έχει μεγάλη σημασία αν θα είστε απόλυτα επιτυχείς, όσο αυτό που κάνετε σας προσφέρει ευχαρίστηση. 

Μάθετε και προσφέρετε όσο μπορείτε, στον εαυτό σας και στους άλλους...

Almost 2 months ago, I started sewing lessons with a wonderful teacher.

I was planning to announce it from the very first lesson, but I decided to wait until I have something to present. 

Therefore, I have made a separate section in which I will demonstrate all I have done so far. 

I attend the lessons 3 Saturdays a month 15:00-17:00 at noon. The lessons take place every Saturday, but since I work 1-2 Saturdays each month, I don't make it. So, I take homework. 

My teacher as I said, is excellent (that's why I decided to advertise her by posting her card). To me there is not greater quality in a teacher than to love his domain and to possess the talent to make others love it was well. 

The place, is small, warm and hospitable and maybe it is in those places that the joy of creation lives.

I do not learn how to saw because I aspire to become a professional seamstress (though that would not be bad). I just like to create things with my hands.

I am learning...

I am learning because it makes me feel beautifully, and I learn practical stuff because I enjoy to offer. I am keen on learning everything that strikes me as interesting. 

You can do the same. You can start learning something that has caught your attention and try to become good at it. It does not really matter if you succeed, as long as you feel pleased.

Learn and offer whatever you can, to yourselves and the others... 

The day before Friday!!! - Η μέρα πριν την Παρασκευή!!!

...και αποφάσισα να βρω το χρόνο να γράψω επιτέλους στη σοφίτα μου την οποία είχα εγκαταλείψει για περισσότερες μέρες από όσες θα ήθελα.

Θα μπορούσα να πω ότι η απουσία μου οφειλόταν σε φόρτο εργασίας ή ότι είχα άλλα θέματα πιο σημαντικά να φροντίσω (και δε θα ήταν ψέματα), αλλά καθώς πιστεύω ότι όταν θέλουμε πραγματικά να ασχοληθούμε με κάτι μπορούμε να βρούμε έστω και πέντε λεπτά για να το κάνουμε, είμαι "αναγκασμένη" να ομολογήσω ότι δεν είχα διάθεση.

Και αυτό δεν ισχύει μόνο για το ιστολόγιό μου. Όλοι, φαντάζομαι, ξέρετε γι'αυτές τις φορές που κάτι σε πιάνει και δεν έχεις όρεξη για τίποτα. Δεν είναι απαραίτητο να έχει συμβεί κάτι άσχημο (π.χ. εγώ είχα ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο), αλλά αυτές τις μέρες ένιωσα λίγο μόνη. Μου πέρασε γιατί κατάλαβα ότι δεν είμαι μόνη και απλά σκεφτόμουν βλακείες. Με είχε πιάσει, βλέπετε μελαγχολία γιατί έχω καιρό να δω τς φίλες μου.

Λοιπόν, τώρα είμαι πίσω με διάθεση να μοιραστώ πράγματα μαζί σας, τα οποία ελπίζω να απολαύσετε!!!

Ααααα!!!!!! Και Χρόνια Πολλά Πολλά στους εορτάζοντες όπου κι αν βρίσκεστε!!!!!!

... and decided to find the time to write at last in my attic, which I had abandoned for more days than I wanted.

I could say that my absence was due to work or that I had more important matters to take care (and that would not be a lie), but, since I believe that when we truly want to spend time on something we can afford to spare even five minutes to do it, I am "forced" to confess that I was not in the mood.

And that does not apply only to my blog. All of you, I imagine, know for those times when something comes over you and you have no mood to do anything. It's not necessary that something bad has happened (for instance I had a wonderful Weekend), but these days I kind of felt alone. I got over it, because I realized I was not alone and I was thinking nonsense. I was melancholic, you see, because I have not met with my friends in a long while.

Well, now I am back with the will to share things with you, which I hope you will enjoy!!!

Ohhhhh!!!!!!! Happy Name day to all of you who celebrate today no matter where you are!!!!!!

Condoléances - Condolences - Συλλυπητήρια

Σήμερα άκουσα και διάβασα τι συνέβη στο Παρίσι. Λυπάμαι πραγματικά για τους ανθρώπους που δολοφονήθηκαν άδικα και απάνθρωπα.Τα βαθιά μου συλλυπητήρια στους συγγενείς των θυμάτων. Μπορώ μόνο να φανταστώ τον πόνο τους... 

Δε θα καταλάβω ποτέ γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε ειρηνικά, χωρίς μίσος σε αυτό τον κόσμο. 

Today I heard and read about what happened in Paris. I am really sorry for the people who were unjustly and brutally murdered. I offer my deepest condolences to the families of the victims. I can only imagine their pain...

I will never understand why we can't all love together peacefully, without hatred in this world.

Je voudrais offrir mes sincère condoléances  à  tous le monde en France. Je suis vraiment désolée pour cette tragedie. 

Η Καλοσύνη των Ξένων - The Kindness of Strangers

Δεν ξέρω πως ξεκίνησε για εσάς η εβδομάδα αλλά για μένα ξεκίνησε πολύ νωρίς το πρωί  να περιμένω σε μια στάση λεωφορείου μαζί με άλλες δυο γυναίκες. Σύντομα εμφανίστηκε και μια τρίτη (που γνώριζε όμως τις άλλες δύο κυρίες) και άρχισε να κερνάει κουλουράκια σαν αυτά της φωτογραφίας. Αν και δε με ήξερε, μου έδωσε κι εμένα ένα, χαμογελώντας. Γιόρταζε το ότι πήρε τη σύνταξή της (που όπως κατάλαβα ήταν πενιχρή). Ωστόσο, ήταν πολύ κεφάτη και κέρασε τα κουλουράκια με χαρά. Το κέφι της μου έφτιαξε τη μέρα (το τι σύνταξη πήρε, είναι μια άλλη, πονεμένη ιστορία). Κρίμα που δε θα μάθει πόσο σημαντικό ήταν το κουλουράκι της -από πολλές απόψεις- κι ας την ευχαρίστησα γι'αυτό. Καλή εβδομάδα σε όλους σας, με κουλουράκια ή χωρίς!!!!!!!!!!

I do not know how this week began for you, but for me it started very early in the morning waiting in a bus stop along with 2 other women. Shortly, a third appeared too (she knew the other two, though) treating us to cookies like the one in the photo. Although, she did not know me she gave me one too, smiling. She was celebrating her pension (which I understood it was very little money). She was cheerful, though and gave her cookies gladly. Her good mood made my day (the amount of her pension is another, bitter, story). It's a pity she will never know how important - in many aspects- was her cookie even if I have thanked her for it. Have a nice week everyone, cookies or not!!!!!!!!!! 

November Surprise - Νοεμβριάτικη Έκπληξη

Εικόνα από το διαδίκτυο, επεξεργασμένη στο photomania
Image from the Web, processed through photomania

Μου την έσκασε ο Νοέμβρης. Πίστευα ότι θα ξεκινήσει με βροχή και κρύο. Αντίθετα το πέρασμα στο χειμώνα φαίνεται να γίνεται με ήλιο και αέρα και ελαφριά ψύχρα. Δε θα παραπονεθώ, καθώς έχω αρκετή μπουγάδα και ο καιρός βοηθά τα ρούχα να στεγνώσουν.

Δεν ξέρω πως θα κυλήσει αυτός ο μήνας. Ούτε θέλω να κάνω κάποια πρόβλεψη όπως στους προηγούμενους μήνες γιατί δεν πέφτω μέσα. Πίστευα ότι ο Οκτώβρης θα ήταν δύσκολος, μα τελικά κύλησε μάλλον ήσυχα τώρα που το σκέφτομαι και όπως έγραψα προχθές ήταν ενδιαφέρων. Όχι προβλέψεις λοιπόν.

Μόνο ευχές... Είναι πιο ασφαλές. Εύχομαι σε όλους με μια μέρα καθυστέρηση, πρωτίστως υγεία και αισιοδοξία, διάθεση για δημιουργία και αγάπη.

Να έχετε έναν όμορφο και γεμάτο μήνα!!!!!!!!

That November tricked me. I believed that it would begin with rain and cold. Instead the passing in the winter seems to take place with sun and wind and a light chill. I am not going to complain though, as I have laundry and this kind of weather helps the clothes dry. 

I do not know how this month is going to be. Neither I would like to make predictions as I did with the previous months because I was wrong. I was sure that October was going to be tough, but finally it went rather smooth, now that I think of it and as I wrote the day before yesterday it was interesting. No predictions then.

Just wishes... It's more safe. I wish you all a day belated, firstly health and optimism, drive for creation and love.

Have a beautiful and fulfilling month!!!!!!!

Au revoir octobre - Στο επανιδείν Οκτώβρη

Αποχαιρετώ αυτό το μήνα στην εκπνοή του. Ήταν ενδιαφέρων από πολλές απόψεις. Θα μου λείψει ο Οκτώβρης, το ομολογώ. Πάντα με βοηθάει να μάθω κάτι νέο. Ο τρόπος ίσως να μη μου αρέσει πάντα, αλλά στο τέλος του μήνα ξέρω ότι το μάθημα που πήρα θα μου είναι πολύ χρήσιμο.

Απόψε άναψα τα τρία κεριά που συμβολίζουν τρία από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μου. Υγεία, Αγάπη και Τύχη.

Είμαι έτοιμη νομίζω, να υποδεχτώ το Νοέμβρη. Εσείς;;;

I farewell this month at its very end. It was interesting in many aspects. I confess, I will miss October. It always helps me to learn something new. I may not like always the way this happens, but at the end of the month I know the lesson will prove useful. Tonight, I lighted the three candles that symbolize three of the most important things in my life. Health, Love and Luck.

I think I am ready to welcome November. Et vous????

Happy Halloween!!!!

Γνωρίζω πολύ καλά ότι το Χάλογουιν δεν είναι ελληνική γιορτή. Γνωρίζω επίσης ότι πολλοί Έλληνες ούτε που το έχουν ξανακούσει.

Γεννήθηκα στην Αμερική όπου γιορτάζουν το Χάλογουιν και στα 9 χρόνια που πηγαινοερχόμουν εκεί έχω κάποιες μικρές αναμνήσεις από τη γιορτή των πνευμάτων. Στο σπίτι δε το γιορτάζαμε, καθώς όπως είπα, δεν ήταν ελληνική γιορτή και οι γονείς μου δεν ήταν εξοικειωμένοι με αυτή.

Ωστόσο, στο εστιατόριο του πατέρα μου θυμάμαι να φτιάχνουν φανάρια με κολοκύθες όπως είναι το έθιμο, και στο σχολείο (που παρακολούθησα για λίγο εκεί) μας είχαν πάει εκδρομή σε ένα θεματικό πάρκο που αφορούσε το Χάλογουιν. Είχα περάσει πάρα πολύ όμορφα και λάτρεψα τα φανάρια κολοκύθες.

Η έμπνευση και η διάθεση να γιορτάσω φέτος με τον τρόπο μου αυτή τη μέρα έχει να κάνει με πολλά γεγονότα. Ξεκίνησε όταν είδα σε ένα πολυκατάστημα προϊόντα που αφορούσαν το Χάλογουιν. Έτσι αγόρασα ότι βλέπετε στη φωτογραφία (πέρα από τη μάσκα που είναι από άλλη χρονιά). Ύστερα, συνειδητοποίησα ότι το Χάλογουιν είναι την τελευταία μέρα του μήνα. Τι πιο ωραίο από το να κλείσεις το μήνα με μια γιορτή;;;;

Πάντα πρέπει να βρίσκουμε λόγους για να γιορτάζουμε. Με αφορμή το Χάλογουιν αλλά και το πρώτο κρύο ας γιορτάσουμε το πέρασμα στο χειμώνα. Και αντί να αφήσουμε το κρύο να μπει στις καρδιές μας, ας έρθουμε λίγο πιο κοντά με τους αγαπημένους μας. Το κρύο είναι καλύτερο με παρέα...

Ας ξεκινήσει η γιορτή!!!!!!!!!!

Υ.Γ. Αν σας κίνησε το ενδιαφέρον και θέλετε να μάθετε τι είναι το Χάλογουιν, ορίστε δύο σύνδεσμοι σε ελληνικά και αγγλικά που ίσως σας διαφωτίσουν.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BF%CF%85%CE%AF%CE%BD

https://en.wikipedia.org/wiki/Halloween

I know very well that Halloween is not a Greek custom. I know as well, that many Greeks have never even heard of it.

I was born in America where Halloween is celebrated and in the course of the nine years I traveled back and forth from it I have some faint memories from the spirit celebration. We did not celebrate it at home, for as I said, it was not a Greek festival and my parents were not really familiar with it. 

However, I remember that in my father's restaurant they used to make pumpkin lanterns according to the custom, and in the school (I briefly attended) we had made an excursion in a Halloween theme park. I had a lovely time and I adored the pumpkin lanterns.

The inspiration and the mood to celebrate in my own way this day, this year has to do with many incidents. It started when I saw Halloween products in a shop. Thus, I bought all that you see in the photo (except for the mask). Then, I realized Halloween is at the last day of the month. What better way to end a month than with a celebration????

We must always find reasons to celebrate. With the Halloween excuse and the first cold winters lets celebrate the passing in the winter. And instead of letting cold in to our hearts, lets get closer with our loved ones. Cold is better with company...

Let the feast begin!!!!!!!!!!!!

Fragments of Sky - Κομμάτια Ουρανού

A forgotten word... - Μια ξεχασμένη λέξη...

Σήμερα στην Ελλάδα γιορτάζουμε την επέτειο του "ΟΧΙ". Πρόκειται για το θρυλικό "ΟΧΙ" που απάντησε ο Ιωάννης Μεταξάς, τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας, στο Μουσολίνι όταν του απαίτησε να του παραδώσει τη χώρα. Αυτό ήταν στις 28 Οκτωβρίου 1940...

Μάλλον έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε... Μάλλον έχουμε ξεχάσει αυτή τη λέξη οι Έλληνες... Τη θυμηθήκαμε λίγο σε ένα δημοψήφισμα και τη θυμόμαστε και δυο φορές το χρόνο : στις 28 Οκτώβρη και στις 25 Μάρτη. Θυμόμαστε ότι κάποτε ξέραμε να λέμε μια ακόμη λέξη...

Σπάνια θα δείτε να γράφω κάτι που να αφορά την πολιτική, καθώς την απεχθάνομαι. Είναι, βλέπετε γεμάτη ψέματα και ψεύτες. Γενικά, εστιάζω στην τέχνη και στη ζωή και σε όλα τα πράγματα που μπορούν να την κάνουν πιο όμορφη, αλλά η μέρα απαιτεί κάτι λίγο διαφορετικό.

Για όσους ξεχνάτε ή δεν ξέρετε τι έγινε σαν σήμερα σας δίνω κι ένα σύνδεσμο, ή απλά μπορείτε να ανατρέξετε στα βιβλία της Ιστορίας που κάναμε κάποτε (αν κι αυτά έλεγαν την αλήθεια)....

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%8C%CF%87%CE%B9

Today in Greece we celebrate the "NO" anniversary. It's about the legendary "NO", that Ioannis Metexas, then prime minister of Greece, answered to Moussolini when he demanded from him to surrender Greece. That was at 28 October 1940...

I guess a long time has passed since then... I guess we Greeks have forgotten this word... We kind of remembered it in a referendum and we also remember it twice a year : at 28 October and 25 March. We recall that we used to know another word too...

Rarely will you see me writing things concerning politics, as I despise it. It is, you see full of lies and liers. Generally, I focus on art and life and all the things that can make it beautiful, but the day calls for something somewhat different.

For those of you who forget or do not know what happened today many years ago, I give you a link, or you can just look up at the History books that were taught in the old days (if they were honest)....

https://en.wikipedia.org/wiki/Ohi_Day

Inspiration "Sailor Moon" - Έμπνευση "Sailor Moon"

26/10/2015

Αυτή την περίοδο αναπολώ τα παιδικά μου χρόνια βλέποντας ξανά την παιδική σειρά "Sailor Moon". Πάντα μου άρεσαν αυτά τα κινούμενα σχέδια με τα μεγάλα μάτια, οπότε αποφάσισα να δοκιμάσω να σχεδιάσω και εγώ κάτι παρόμοιο. Ελπίζω να πέτυχα κάτι.

This period I reminisce my childhood watching the "Sailor Moon" series. I always liked these big-eyed animations, so I decided to draw something like that. I hope I succeded.

Happy Name Day!!!! - Χρόνια Πολλά!!!

Happy Name Day to all Dimitris and Dimitras of this world!!!!!

Shadow of a Doubt... - Στη Σκια της Αμφιβολίας...

Λοιπόν, αυτό το κρύο και βροχερό Σάββατο, νομίζω ότι έχω για σας την καλύτερη πρόταση για ταινία.

Η ταινία που θα σας παρουσιάσω είναι μια από τις αγαπημένες μου γενικά, και η πιο αγαπημένη μου του Χίτσκοκ.

"Στη Σκια της Αμφιβολίας". Είναι ένα ασπρόμαυρο θρίλερ του 1943.

Περίληψη:

Η νεαρή Τσάρλι μένει με τους γονείς και τα δύο μικρότερα αδέλφια της και βρίσκει τη ζωή της πολύ βαρετή. Μια μέρα αποφασίζει να τηλεγραφήσει στον αδελφό της μητέρας της, το θείο Τσάρλι, αλλά με μεγάλη της χαρά διαπιστώνει ότι εκείνος την έχει προλάβει έχοντας στείλει τηλεγράφημα που ανακοινώνει τον επικείμενο ερχομό του.

Η οικογένεια, κυρίως η Τσάρλι και η μητέρα της Έμμα, υποδέχονται το θείο Τσάρλι με πολύ μεγάλη χαρά και κάνουν τα πάντα για να τον ικανοποιήσουν. Εκείνος από την άλλη γεμίζει όλη την οικογένεια δώρα.

Σχεδόν αμέσως μετά τον ερχομό του ωστόσο, συμβαίνουν πράγματα που κάνουν τη νεαρή Τσάρλι επιφυλακτική με το θείο της. Άραγε σχετίζεται ο θείος Τσάρλι με τα παραξένα γεγονότα που συμβαίνουν;;;

Ηθοποιοί: 

Τσάρλι : Τερέζα Ράιτ

Θείος Τσάρλι : Τζόζεφ Κότεν

Τζακ Γκράχαμ : Μακντόναλντ Κάρει  κ.α.

Η πιο αγαπημένη μου ταινία του Χίτσκοκ, είναι άκρως ατμοσφαιρική με εξαιρετικές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς μεγάλους και μικρούς. Είναι μια υπέροχη ταινία που συστήνω ανεπιφύλακτα (ανεξαρτήτως καιρού, αν και ο σημερινός καιρός είναι εξαιρετικός κατά τη γνώμη μου για ένα καλό ασπρόμαυρο θρίλερ). Την έχω δει δύο φορές (μια μόνη και μια με παρέα) και μπορώ να τη δω 100. Ο ίδιος ο Χίτσκοκ (από ότι διάβασα) την θεωρούσε μια από τις καλύτερες ταινίες που είχε κάνει ποτέ.

Alors, this cold and rainy Saturday, I think I have the best film proposition for you.

The movie I am about to present, is generally one of my favorite ones, and my most favorite from Hitchcock. 

"Shadow of a Doubt" is a black and white thriller of 1943.

Review:

Young Charlie lives with her parents and her two younger siblings and she finds her life very boring. One day she decides to send a telegram to her mother's brother, uncle Charlie, but she is thrilled to find out that he got there first, sending a telegram to announce his upcoming visit.

The family, especially Charlie and her mother Emma, welcome uncle Charlie with excitement and break their backs to make him feel at home. He, on his behalf, fills everybody with expensive gifts.

However, almost directly after his arrival, some events take place, that make Charlie being guarded against her uncle. Has uncle Charlie anything to do with the strange things that keep happening???

Cast:

Charlie : Teresa Wright

Uncle Charlie : Joseph Cotten

Jack Graham : Macdonald Carey   et. al.

My most favorite Hitchcock movie, is highly atmospheric with excellent performances from all actors and actresses. It's a wonderful film that I recommend without hesitation (regardless of the weather, though in my opinion today's weather is great for a thriller in black and white). I've seen it twice (one alone, one with company) and I could see it a 100 times, Hitchcock, himself, (as I read) considered it one of the best movies he had ever made.